อีกแล้วครับที่ผมคิดถึงเธอ คิดถึงมากอย่างที่บอกไม่ถูก ผมเองก็ไม่รู้จะทำยังไง

โทรไปก็ไม่ได้ แม้กระทั่ง Hi5 ของเธอ ผมก็เข้าไปไม่ได้ ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร

ทุกวันนี้ MSN ของเธอ ผมก็ไม่เห็นเธอออนไลน์ด้วยซ้ำ ผมยังไม่อยากจะคิดเลยครับว่า

"เธอหายไป" จากชีวิตของผมซะแล้ว

ผมอยากบอกเธอครับ ว่าผมคิดถึงเธอมากแค่ไหน รักเธออย่างที่ไม่เคยรักใคร

"แต่เธอก็คงจะไม่เชื่อผมแล้ว"

เท่าที่ทำได้ก็มีเพียงสิ่งเดียวคือ "รอ" และยังไม่รู้ว่าต้องรอไปจนเมื่อไหร่

เธอเคยบอกกับผมครับว่า ถ้าซักวันนึง เธอเจอใครที่คิดว่า "ใช่"

เธอก็พร้อมที่จะเดินไปพร้อมกับคนๆนั้น

ให้ผมพูดตรงๆนะครับ ผมไม่เคยเดินทางไปไหนคนเดียวไกลๆมาก่อน

แต่สำหรับเธอมันต่างออกไปครับ ผมอยู่ที่นี่ ที่ต่างจังหวัด

เป็นแค่เด็กบ้านนอกคนนึง ที่ไม่เคยไปกรุงเทพด้วยตัวคนเดียวเลยซักครั้ง

ถ้าถามว่า "กลัวรึเปล่า" ผมตอบได้เลยว่า "ที่สุด" ครับ

แต่แปลกนะครับ ผมเดินทางด้วยความรู้สึกที่สบายๆ โล่งๆ ไม่มีความกลัวหรือกังวลแม้แต่น้อย

ผมยินดีกับทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตช่วงการเดินทางอย่างเป็นที่สุด ผมดีใจ รอคอยที่จะได้เจอกับเธอ

แต่มันก็เป็นเพียงเวลาอันสั้น เราได้พบกันเพียงไม่นานครับ ผมก็มีเรื่องจำเป็นต้องเดินทางกลับ

ผมเสียใจครับ..ที่ได้ใช้เวลาร่วมกันน้อยมาก แต่ผมก็ดีใจครับ..เพราะผมเอาชนะตัวเองได้อีกหนึ่งเรื่อง

ซึ่งแรงบัลดาลใจก็มาจากเธอ ขอบคุณนะครับ

ผมอาจจะบอกกับเธอตรงๆไม่ได้ในตอนนี้ แต่ผมเชื่อครับว่าเธอคนนี้ จะเป็นความรักครั้งสุดท้ายของผม

ผมรักเธอมากๆเลยครับ

ผมอยากบอกเธอ แต่ก็ทำไม่ได้เลยซักครั้ง เพราะเธอเองก็มีคนที่เธอรักอยู่แล้ว

เธอเฝ้ารอคนๆนั้นมานานเหลือเกิน ซึ่งจะว่าไปแล้วนานกว่าที่ผมรักเธอเสียอีก

แต่เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้ผมเปลี่ยนใจไปรักใครอื่นได้อีกแล้วครับ

สำหรับเธอแล้ว ผมเป็นอะไรก็ไม่รู้ แต่สำหรับผมเธอเป็นหนึ่งในสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับผมครับ

ผมขอบอกไว้ตรงนี้นะครับ ไม่ว่ายังไงผมก็พร้อมที่จะรอครับ

ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ผมพร้อมครับ ผมจะรออยู่ตรงนี้

ไม่ว่าเมื่อไหร่ กลับมาหาผมได้เสมอ

ต้องเป็นคุณคนเดียวเท่านั้นครับ

ผมรักคุณนะครับ