....

มันก็พูดยากอะนะ

ที่มีคนมาบอกเราว่า "หมดความไว้ใจ...มาเป็นปี"

ความรูสึกเหรอ "สมน้ำหน้าตัวเองจัง"

แต่ก็นะ "ความผิดเราเอง"

แต่ทำไม...

ถึงยังจะรอ

ทั้งๆที่

เธออาจจะมีใครแล้ว

ไม่ใช่เราอีกแล้ว

ทำไมถึงยังหวัง

ยังคงภาวนา

รอการกลับมา

ทำไม

ไม่อยากไปไหน

ทั้งๆที่รอ..แล้วอาจจะต้องรอเรื่อยไป

ทำไม

ทั้งๆที่เธอก็ยืนยัน

ว่าจะไม่มีวันกลับมา

เรารออะไร

วันนั้น มันอาจจะไม่มาถึงก็ได้

หรือ...อาจไม่เจอกันอีกก็ได้

ทุกวันนี้

ได้แต่เฝ้ารอ

ว่าเมื่อไหร่

เธอต้องการจะพบเรา

เมื่อไหร่กัน

ทำอะไรไม่ได้เลย

ทำได้แค่รอใช่มั๊ย

เคยบอกออกไป

"ขออยู่ข้างๆตลอดไป..ไม่ว่าในฐานะอะไร"

แต่

ก็รู้อยู่แกใจ

ว่าเปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อเธอ

"ไม่ได้"

ถึงจะอยู่ในฐานะอะไร

"ก็เปลี่ยนไม่ได้"

ยอมอยู่ในฐานะอะไรก็ได้

"แต่เปลี่ยนความรู้สึก..ไม่ได้"

แล้วตอนนี้

ก็ทำได้แค่

เฝ้ามองข้อความของเธอ

ที่เธอเขียนบรรยายถึงความรู้สึก

ที่มีต่อ...ใครคนนั้น

โดยที่เรา

ทำอะไรไม่ได้เลย

แม้กระทั่ง

จะบอกความรู้สึก

"คิดถึง"

"ห่วง"

หรือแม้แต่

"รัก"

เพราะเธอ

ไม่เชื่อในตัวเรา

อีกต่อไป

.....

เรา

ไม่ดีเอง